31 Ocak 2018 Çarşamba

Karanlıktaki Adam Bölüm:5

Karanlıktaki Adam
EleştirmenAdam
Not: Bu yazı Paul AUSTER'in kitabından alıntı değildir. Bizzat EleştirmenAdam tarafından yazılmıştır.
Keyifli Okumalar dilerim.
Bölüm:1 Tıkla
Günlerin ne kadar hızlı geçtiğini anlayamıyorum. Bazen o kadar hızlı geçiyor ki yaşadıklarımı sana dahi anlatamıyorum. Meleği tanımadan önce senenin, ayın, günün hiçbir anlamı yoktu benim için. Eskiden hangi gündeyiz bilmezdim ya da önemsemezdim. Zaten hemen hemen her gün aynı şey oluyordu.

Melek’le yaşayalı 1 aydan fazla oluyor. Bazen düşünüyorum da o olmasa hayatıma devam edebilir miyim diye, büyük ihtimal hayatıma devam edemem. Ölmesem bile ölü bir insan gibi yaşarım. O giderse eğer ilaçlarımı kullanmam ve büyük ihtimal kendi isteğimle olmasa bile onu unuturum, hastalığım yüzünden.

Yakında bu mahalleden taşınacağız, o zaman her şey daha güzel olacak, buna inanıyorum. Melek’le olduğum zamanlar, kelebeklerin bile bir önemi var benim için. O çok güzel bir kadın, şu an uyuyor. Perdenin camın örtemediği yerinden sızan günün ilk ışığı Meleğimin yanaklarını okşuyor. Güzel ve yumuşak kolları yorganın üzerinde dinleniyor.

Kalktım, kahvaltıyı hazırlamaya başladım. Melek uyanmasın diye, sessizce hazırlıyorum. Kahvaltı zamanı çayını kulplu bardak da içiyordu ve iki şeker atıyordu. Her şeyi hazırladım, yanına gittim, biçimli, bir pamuk gibi olan yanağını öperek onu kaldırdım. Gözlerini yavaş yavaş açarken tebessüm etti, ellerini boynuma doladı o da beni öptü. Kahvaltı için hazırladı, geldi ve onun için olan sandalyeye oturdu.

Sohbet ederek yemeğimizi yedik. Hazırlaması benden, toplaması ondandı kahvaltılık için çıkarttıklarımı topladı, bulaşıkları yıkadı. Bu sırada bende zamanın geçmesi için, meşhur gıcırdayan sandalyeme oturmuş kitabımı okuyordum. Bir bardak çay doldurup yanıma geldi, bardağı masaya koydu.

Melek: Dışarıya çıkacağım bugün marketten almam gerekenler var, hem birde kitap almam lazım.
İsimsiz: Bende gelirsem neden olmasın, çıkabiliriz.
Melek: Bu kadar korkak olma, ben tek başıma da dışarı çıkabilirim.
Tartışma çok uzamıştı, bende onunla tartışmayı çok sevmediğimden, dışarıya yalnız çıkabilmesi için izin verdim.

İsimsiz: Kitapçıya gittiğinde bana da Sherlock Holmes Akıl Oyunlarının Gölgesinde kitabını alır mısın benim için.

Olur tabi ki deyip, yanağımdan öptü. Çok sevinmişti. Akşamüzeri üstünü giyinip evden çıktı. Melek evden çıktıktan iki-üç saat sonra okuduğum kitap bitmişti. Tam o sırada Meleği dışarıya yalnız gönderdiğim için pişman oldum. Çünkü bu mahalle pislikti, tecavüzcülerle, katillerle, yan kesicilerle doluydu. Hemen üzerimi değiştirip çıkacakken gözüme siyah paltom çarptı, onu da üzerime geçirip dışarıya çıktım. Arabamı çalıştırdım, hemen yola koyuldum. Mahalledeki bütün marketlere ve kütüphanelere baktım fakat hiçbir yerde yoktu…
- Devam Edecektir –


Okuduğun için teşekkür ederim, iyi ki varsın.
Kendine iyi bakmayı unutma.
EleştirmenAdam.
Paylaş:

4 yorum:

  1. İnsan dışarı çıkmaya korkuyor. Çıkmadan önce bazı dualar okuyorum muhafaza için. Hz. Allah'tan başka yardımcımız yok. İnsanlar da birbirine yardım etmiyor artık. Belaya bulaşmak istemiyor kimse.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısınız, yorumunuz için teşekkür ederim.

      Sil
  2. Merhabalar blogunuzu yeni keşfettim ve takibe aldım.Bana da beklerim...
    https://buyuklutuf.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz için teşekkür ederim.

      Sil

Google+

Takip Et

Günün Sözü

Hz. Muhammet'in Ümmeti, Atatürk'ün Askeriyiz. Biz Türk Cumhuriyetiyiz.

Öne Çıkan Yayın

Yanımda Sen Yok - Şiir Denemesi

Üzüm yiyim dedim; Üzüm teveğine* baktım, Üzüm yok. Neyse dedim incir yiyeyim; İncir ağacına baktım, İncir yok. Bari dedim sevdiğ...

Bu Hafta En Çok Okunanlar

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

Sinan Acar. Blogger tarafından desteklenmektedir.