27 Mart 2018 Salı

Karanlıktaki Adam Bölüm:9

Karanlıktaki Adam
EleştirmenAdam
Not: Bu yazı Paul AUSTER'in kitabından alıntı değildir. Bizzat EleştirmenAdam tarafından yazılmıştır.
Keyifli Okumalar dilerim
Bölüm:1 Tıkla

Melek yanıma geldi, sıkıca bana sarıldı. Ağlayarak hıçkırıklar arasında bana: Seni seviyorum, seni çok seviyorum… dedi. Bende ona sarıldım, saçlarının o temiz, huzur verici kokusunu içime çekerek öptüm. Tekrar Ekrem’in evine girdim. Ekrem’in kasasını açtım, içinde ne kadar para ve değerli eşya varsa çantaya doldurdum. Bu paraların sahibi öldüğüne göre, bu paraları harcaması için biri gerekiyordu, o kişi de ben oluyordum. Dışarı çıkıp çantayı bagaja koydum. Arabaya binerek Melekle evimize döndük. Meleğe gideceğimizi söyledim oda biraz beklememi eşyalarını toplaması gerektiğini söyledi, bende gerek olmadığını gideceğimiz yerde istediği eşyayı alacağımı söyledim. Kitaplarımı, plakları arabaya koydum. Bugün bu pis mahalleden gitmeliydik, kendimize daha temiz, daha güzel hayat vermeliydik. Arabaya bindik, Trabzon’un; temiz havası bol, manzarası bol ve insanları cana yakın bir köyüne gitmeye karar verdik. Orada huzura kavuşacağımıza inanıyorduk. Mahalleden çıktığım anda içimdeki bütün kötü hisler, huzursuz edici hisler yok oldu. Yağmur çiseliyordu, cam açıktı, sigaram da elimdeydi. Chopin’den güzel bir eser çalıyordu. Galiba bu mahalleden artık kurtulmuştum.

-Son-

Paylaş:

0 yorum:

Yorum Gönder

Google+

Takip Et

Günün Sözü

Yemek bedenin, açlık ruhun gıdasıdır.

Öne Çıkan Yayın

Gitsen Uzaklara - Şiir

Gitsen uzaklara Hasretinden yanar mıyım? Yüzüme konuşsan Yalanlarına kanar mıyım? Gelmesen hiçbir zaman Yalnızlıktan ağlar mıy...

Bu Hafta En Çok Okunanlar

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

Sinan Acar. Blogger tarafından desteklenmektedir.